پس به عنوان تاكيد اضافه مىكند : « كسانى كه از شما آنها را به يارى و دوستى برگزينند ستمكارانند » . ( * ( وَمَنْ يَتَوَلَّهُمْ مِنْكُمْ فَأُولئِكَ هُمُ الظَّالِمُونَ ) * ) . چه ظلمى از اين بالاتر كه انسان با پيوند دوستى با بيگانگان و دشمنان حق ، هم به خويشتن ستم كند و هم به جامعه اى كه تعلق به آن دارد ، و هم به فرستاده خدا ! . در آيه بعد به خاطر اهميت فوق العاده موضوع ، همين مطلب با شرح و تاكيد و تهديد بيشترى بيان مىشود ، روى سخن را به پيامبر كرده ، مىفرمايد : « به آنها بگو اگر پدران ، و فرزندان ، و برادران ، و همسران ، و عشيره و قبيله شما ، و اموال و سرمايه هايى كه جمعآورى كرده‌ايد ، و تجارتى كه از كساد آن بيم داريد و مساكن مرفهى كه در مورد رضايت و علاقه شما است ، در نظرتان محبوبتر از خدا و پيامبر او و جهاد در راهش مىباشد ، در انتظار باشيد كه مجازات و كيفر شديدى از ناحيه خدا بر شما نازل گردد » ( * ( قُلْ إِنْ كانَ آباؤُكُمْ وَأَبْناؤُكُمْ وَإِخْوانُكُمْ وَأَزْواجُكُمْ وَعَشِيرَتُكُمْ وَأَمْوالٌ اقْتَرَفْتُمُوها وَتِجارَةٌ تَخْشَوْنَ كَسادَها وَمَساكِنُ تَرْضَوْنَها أَحَبَّ إِلَيْكُمْ مِنَ اللَّه وَرَسُولِه وَجِهادٍ فِي سَبِيلِه فَتَرَبَّصُوا حَتَّى يَأْتِيَ اللَّه بِأَمْرِه ) * ) . و از آنجا كه ترجيح اين امور بر رضاى خدا و جهاد يك نوع نافرمانبردارى و فسق آشكار است و دلباختگان زرق و برق زندگى مادى شايستگى هدايت الهى را ندارند در پايان آيه اضافه مىكند : « خداوند گروه فاسقان را هدايت نمىكند » ( * ( وَاللَّه لا يَهْدِي الْقَوْمَ الْفاسِقِينَ ) * ) در تفسير على بن ابراهيم قمى چنين نقل شده : « لما اذن امير المؤمنين ان لا يدخل المسجد الحرام مشرك بعد ذلك جزعت قريش جزعا شديدا و قالوا